Boek
Nederlands

En toen vonden ze mijn vader : vader worden als je er nooit een hebt gehad

Andreas Jonkers (auteur)
+1
En toen vonden ze mijn vader : vader worden als je er nooit een hebt gehad
×
En toen vonden ze mijn vader : vader worden als je er nooit een hebt gehad En toen vonden ze mijn vader : vader worden als je er nooit een hebt gehad

En toen vonden ze mijn vader : vader worden als je er nooit een hebt gehad

Genre:
Journalistieke beschrijving van de zoektocht van de auteur (1990) naar zijn overleden vader, die hij maar één keer in zijn leven, toen hij elf jaar was, heeft ontmoet.
Titel
En toen vonden ze mijn vader : vader worden als je er nooit een hebt gehad
Auteur
Andreas Jonkers
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2020
191 p.
ISBN
9789403114316 (paperback)

Besprekingen

Vaders en zonen

Andreas Jonkers heeft zijn vader maar drie keer gezien, waarvan één keer in levenden lijve. Zijn boek over de man begint als true crime en eindigt met reflecties op het vaderschap. Boeiend, en een beetje verwarrend.

Andreas Jonkers (1990), uitgever bij De Correspondent, komt met een persoonlijk debuut dat aftrapt met de mysterieuze dood van zijn vader. Een vader die hij amper kende. Hij heeft hem maar drie keer gezien: één keer levend, één keer opgebaard en één keer op zijn begrafenis. Het lichaam van Jonkers' vader toonde 42 messteken toen hij werd gevonden in een modderige plas in Amsterdam-Oost. Waarom? Dat is de hoofdvraag die Jonkers lijkt te willen beantwoorden in En toen vonden ze mijn vader.

Het boek draagt de ondertitel 'Vader worden als je er nooit een hebt gehad'. Hierdoor hinkte ik vanaf het omslag op twee gedachten: wordt dit een truecrime-verhaal, of gaat het boek me iets leren over vaderschap? Ik verwachtte dat Jonkers als een detective de dood van zijn vader zou uitpluizen, met zijn eigen naderende vaderschap (zijn vriendin is zwanger terwijl hij het boek schrijft) als stok achter de deur. Een beetje zoals in En we noemen hem van…Lees verder

En toen vonden ze mijn vader ****

Eerste zin. Je werd gevonden door een hondenuitlater.

‘Hij is gestorven aan kanker’, zei Andreas Jonkers steevast wanneer iemand hem vroeg waarom hij geen vader had. ‘Leukemie’, voegde hij er soms aan toe, of ‘longkanker’. In realiteit was zijn vader Hans in 2004 dood aangetroffen op een snelwegtalud. 55 was hij toen, omgebracht door middel van 42 messteken. Nog maar zelden gezien zoiets, zei de forensisch onderzoeker. Jonkers, die 14 was toen Hans stierf, groeide op zonder zijn vader. Hij zag hem maar één keer levend, schrijft hij in En toen vonden ze mijn vader , op zijn twaalfde, toen hij samen met zijn moeder op bezoek ging bij wat hij een verwarde en verlopen man vond, in een huis waarvan de muren volgeschreven waren met alcoholstift en elektriciteit en gas afgesneden waren. Hij miste hem niet, daarvoor niet en daarna niet, tot hij zelf vader zou worden. Toen begon hij in zichzelf en in zijn omgeving te graven naar wie Hans echt was, en of het wel klopte wat de politie altijd staa…Lees verder

Dit boek gaat over de zoektocht van de auteur naar zijn overleden vader, die hij maar één keer (als 11-jarig kind) heeft ontmoet. Zijn vader is niet lang daarna op bloedige wijze (41 messteken) om het leven gekomen. Onduidelijk is of het om moord of zelfmoord gaat. De zoektocht begint op het moment dat hij zelf vader zal gaan worden. Dan gaat hij zich vragen stellen, als: wat is een vader, wat betekent het om zonder vader op te groeien, hoe hebben anderen dat ervaren, wat zegt de wetenschap erover, hoe speelt vaderloosheid in andere culturen. Ook zoekt hij contact met vrienden, relaties en familieleden van zijn vader. Hij komt erachter dat zijn vader een kunstenaar was, die moeite had om te leven vanwege een psychotische stoornis. Zijn bevindingen bundelt de auteur in een spannende journalistieke beschrijving van zijn zoektocht. Het boek bevat ruim 50 noten. Andreas Jonkers studeerde Nederlands, werkte voor enkele online magazines en uitgeverijen en werd daarna eindredacteur van De c…Lees verder

Op zoek naar de vader die zich amper laat kennen

Jammer dat ook Andreas Jonkers, de zoon, zo weinig over zichzelf loslaat, vindt Anna Krijger.

Een 'verwarde man', zo zouden we de vader van Andreas Jonkers (1990) nu noemen. Excentriek, enthousiast, maar ook iemand die niet goed voor zichzelf zorgde en op straat wat stond te schreeuwen. Wanneer zijn vader, Johan Uiterweer, op 1 januari 2004 met tweeënveertig verwondingen onder aan een talud wordt gevonden door een hondenuitlater, is het volstrekt onduidelijk wat er met hem gebeurd is. Is hij slachtoffer geworden van een misdrijf? Pleegde hij suïcide? Of was het toch een stom ongeluk? Met Uiterweers temperament en levensstijl was niets ondenkbaar.

Het houdt Jonkers ook eigenlijk niet zo bezig - Uiterweer was praktisch een vreemde voor hem geweest. Als Jonkers naar de condoleance en een paar dagen later naar de uitvaart is geweest, heeft hij zijn vader vaker dood dan levend gezien. Maar jaren later wordt Jonkers' vriendin zwanger en met het aanstaande vaderschap dienen zich ook nieuwe vragen zich aan: waarom moest mijn vader zo aan zijn einde komen? En hoe wo…Lees verder