Boek
Nederlands

De verhalen die we onszelf vertellen : essays over Californië, New York en de vloek van de sixties

Joan Didion (auteur), Joost De Vries (samensteller), Koos Mebius (vertaler)
+1
De verhalen die we onszelf vertellen : essays over Californië, New York en de vloek van de sixties
×
De verhalen die we onszelf vertellen : essays over Californië, New York en de vloek van de sixties De verhalen die we onszelf vertellen : essays over Californië, New York en de vloek van de sixties

De verhalen die we onszelf vertellen : essays over Californië, New York en de vloek van de sixties

Essays van een Amerikaanse journaliste met observaties vanaf 1961 van het leven en de samenleving in de Verenigde Staten.
Titel
De verhalen die we onszelf vertellen : essays over Californië, New York en de vloek van de sixties / Joan Didion ; samengesteld en ingeleid door Joost de Vries
Auteur
Joan Didion
Samensteller
Joost De Vries
Vertaler
Koos Mebius
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
We tell ourselves stories in order to live
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, © 2020
332 p.
Aantekening
Keuze uit Slouching towards Betlehem, The white album en Where I was from
ISBN
9789029541176 (paperback)

Besprekingen

Wat Joan Didion ons vertelt

Met Het jaar van magisch denken schreef ze het ultieme boek over rouwen. Maar het beroemdst is Joan Didion om haar essays. Die zijn nu in het Nederlands vertaald.

Haar eerste essayboek Slouching towards Bethlehem (1968) was een instant klassieker. Sinds haar tweede bundel, waarin ze schrijft over de 'California republic', wordt Joan Didion (85) immer in één adem genoemd met Californië. Maar eigenlijk begon het voor haar in New York, waar ze in een schrijfwedstrijd een stageplek won bij Vogue. East versus West Coast, stijlicoon - op haar eenentachtigste poseerde ze nog met grote zonnebril voor modehuis Celine - en tegelijk kritische observator: in zijn bloemlezing probeert samensteller Joost de Vries het vat vol tegenstrijdigheden dat Didion is recht te doen door haar essays in te delen in drie categorieën: Californië, New York en Persoonlijke notities. Dat werkt wonderwel. Alle aspecten van haar schrijven komen aan bod en we (her)ontdekken een van de scherpste en tegelijk elegantste denkers van de vorige eeuw.

Nepvolwassenen

'We vertellen onszelf verhalen om te kunnen leven.' Het moet zowat de beroe…Lees verder

Hoe het is om Joan Didion te zijn, om u te zijn, om mij te zijn

Geen ontluisterender beeld van de jaren zestig dan dat van Joan Didion, vindt Connie Palmen. In haar briljante essays vat de Amerikaanse schrijver de tegenstrijdigheden in haar leven, uw leven, ieders leven.

In 1983 bezocht ik met een groep medestudenten een speciale vertoning van Hans, het leven voor de dood, de documentaire van Louis van Gasteren over de componist Hans van Sweeden, die in 1963 zelfmoord pleegde. De film werd vertoond in het al decennia geleden verdwenen Leidseplein Theater, een bioscoop in een hoekpand tegenover de Oesterbar, een toen al afgebladderd, vervallen etablissement, dat achteraf bezien veel gelijkenis vertoonde met het tijdsbeeld dat in ruim tweeënhalf uur werd opgeroepen. Van Gasteren was aanwezig en gaf een korte inleiding voordat het licht doofde. Binnen tien minuten lag de zaal dubbel van de lach en had de regisseur briesend het pand verlaten. Wij waren in de twintig, wij hadden de jaren zestig als kind en als puber meegemaakt. Wij vonden hippies ronduit belachelijk.

Ik ken geen ontluisterender portret van de jaren zestig dan dat van Joan Didion. Vertegenwoordigden de hippies in onze ogen het summum van narcistische zelfbegoocheling, voor de…Lees verder

Een intelligente literaire snit

BOEKENBAL

Joan Didion is 85, maar hipper dan toast met avocado. Het literaire stijlicoon stond in 2015 nog met één van haar kenmerkende grote zonnebrillen op te poseren voor het Franse luxemerk Céline, en toen haar neef Griin Dunne in datzelfde jaar via crowdfunding geld zocht om de aan haar gewijde Netflixdocumentaire ‘The Center Will Not Hold’ te maken, haalde hij bijna een drievoud van het vooropgestelde bedrag op. Dat de schrijfster het nog steeds goed doet in Instagramtijden, heeft wellicht iets te maken met de nog steeds circulerende reeks foto’s uit 1968 waarop ze rokend tegen haar eigen Corvette Stingray leunt. Dat uitgeverij De Arbeiderspers haar bekroonde memoires ‘Het jaar van magisch denken’ (2005) opnieuw uitbrengt, en tegelijkertijd Joost de Vries een bundel liet samenstellen met een selectie essays die inmiddels even iconisch zijn als de portretreeks met de oer-Amerikaanse sportwagen, komt dan weer omdat Didion schrijft zoals z…Lees verder

De Amerikaanse journaliste en schrijfster Joan Didion is in de Verenigde Staten onder andere bekend door haar bijdragen aan New Journalism: verhalende non-fictie die gebruik maakt van literaire schrijftechnieken. Journalist Joost de Vries bracht een aantal van haar essays vanaf 1961 bijeen. De geselecteerde verhalen, die afkomstig zijn uit eerdere werken van Didion, zijn op chronologische wijze ondergebracht in drie delen: Californië, New York en persoonlijke notities. De schrijfster treedt geregeld op als ik-figuur in haar schrijfsels, zoals Het Parool (8 mei 2020) recenseerde 'altijd een beetje op afstand, waardoor ze de tijdgeest goed kon doorzien'. Ze observeert scherp en stijgt met haar stijl boven de observaties uit. Genadeloos en beklemmend beschrijft ze bijvoorbeeld de blowende hippiescene in San Francisco in 1967. Connie Palmen vindt haar 'briljante' essays over de jaren zestig 'ontluisterend' en haar schrijfstijl 'onsentimenteel, onopgesmukt' (De Volkskrant 23 mei 2020). Bij…Lees verder

Het goud van de schrijver

De beste essays van Joan Didion in één bundel: van de bloemenkinderen naar de Central Park Five

'Hoe was het om journalist te zijn toen je een klein kind aan de lsd zag?' vraagt filmmaker Griffin Dunne zijn tante Joan Didion in de Netflixdocumentaire 'The Center Will Not Hold'. Hij refereert aan haar essay 'Kruipend naar Bethlehem', dat de afgelopen vijftig jaar nooit uit druk is geweest. Didion schrijft daarin: "Het had in het hele land een prachtige lente van hoop en belofte kunnen zijn, maar dat was niet het geval, steeds meer mensen bekroop het ongemakkelijke gevoel dat dat niet het geval was. Het enige wat duidelijk was, was dat er ergens iets mis was gegaan en dat we de zaak grandioos uit de hand hadden laten lopen, en omdat er niets anders was dat zo belangrijk leek, besloot ik naar San Francisco te gaan."

Het is 1967 en de stad wordt overspoeld door hippies, de bloemenkinderen. Didion hangt rond met types die zichzelf Deadeye en The Connection noemen, met uitgehongerde pubers die van huis zijn weggelopen omdat hun moeder 'zo'n echte Amerikaanse bitch' is, met j…Lees verder

Over Joan Didion

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door David Shankbone

Joan Didion (Sacramento (Californië), 5 december 1934) is een Amerikaanse auteur die het bekendst is door haar romans en haar literaire journalistiek. Haar romans en essays exploreren de desintegratie van de Amerikaanse moraal en de culturele chaos; het overheersende thema is de individuele en sociale fragmentatie. Een gevoel van angst doordringt veel van haar werk.

Gepubliceerd werk

Fictie

  • Run, River (1963)
  • Play It as It Lays (1970)
  • A Book of Common Prayer (1977)
  • Democracy (1984)
  • The Last Thing He Wanted (1996)

Non-fictie

  • Slouching Towards Bethlehem (1968)
  • The White Album (1979)
  • Salvador (1983)
  • Miami (1987)
  • After Henry (1992)
  • Political Fictions (2001)
  • Where I …Lees verder op Wikipedia